Fernand Ponthier, "Dennenbomen en Calvarie in de Ardèche," olieverfschilderij op doek

Fernand Joseph Ponthier werd geboren in Comblain-au-Pont (BE) op 29 maart 1885 en stierf op 20 november 1952 in Hamoir (BE), waar hij zich had gevestigd. Geïnspireerd en opgeleid door Richard Heintz, met wie hij bevriend raakte, ontwikkelde hij een passie voor de schilderkunst, die hij intensief beoefende van 1914 tot zijn dood in 1952. Net als andere minder bekende kunstenaars die profiteerden van het advies van de "Meester van Sy", zoals Albert Sirtaine, Georges Ista, Elysée Fabry, Arthur Zeippen en Pol-François Mathieu, behoort Fernand Ponthier tot de informele Luikse Landschapsschool, een term die soms wordt gebruikt om post-impressionistische schilders, voornamelijk landschapsschilders, uit de late 19e tot het midden van de 20e eeuw te groeperen. In die zin koos de in Hamoir geboren kunstenaar ervoor om buiten de grote stromingen te blijven die de schilderkunst domineerden in de decennia waarin hij actief was: het fauvisme, expressionisme, kubisme, surrealisme, enzovoort. Hij beperkte zijn omvangrijke oeuvre tot olieverfschilderijen en een paar aquarellen en gouaches. Hij lijkt zich slechts uitzonderlijk aan tekenen te hebben gewaagd. Zijn favoriete onderwerpen waren de stromende wateren en rotsen van de rivieren rond Luik, met name de Ourthe en haar zijrivieren, maar ook de Fagne, de Hoge Ardennen en, tijdens vakanties, de landschappen van Zuid-Frankrijk. Hij richtte zich ook op woningen, in het bijzonder vakwerkhuizen, kapellen, molens en boerderijen in de streek. Ponthier was duidelijk geïnspireerd door Heintz's brede penseeltechniek, maar hij was geenszins een simpele kopiist. Hij ontwikkelde een boeiende artistieke persoonlijkheid. Zijn kleuren missen vaak de intensiteit en helderheid van die van zijn mentor. Zijn schilderijen stralen niet dezelfde uitbundigheid uit. Het is de emotie die de landschappen overbrengen, met hun sfeer die verandert met de seizoenen en het tijdstip van de dag, die zijn leidraad is geweest. In zijn rivieren heeft hij bijvoorbeeld op meesterlijke wijze de adem en de grillen van het licht door de seizoenen heen vastgelegd. (wallonica.org)